Fable 2
Qijalk û Rovî
Qijalk efendî, li ser darekê rûniþtî
Dendiyekî pennêr di nav niklên wî
Roviyê ku dabû dû behnê
Li dorê geriya bi vê þewazê
Got, Roja te bi xêr, Mîrza Qilajk, ezbenî
Yabo ma tu çi xweþik û çi bedew î !
Bê derew ha! Tew dengê te
Çi xweþ li hev dikin ew û perîkên te
Tu Sîmurgê niþtecihên van daristanan
Li hember van peyvan Qijalk firiya ji kêfan
Û ji bo ku dengê xwe yê xweþ nîþan bide
Niklên xwe ji hev vedike û ji nesîbê xwe dibe
Rovî ew li hewayê zevt kir û got “Ezbenî,
Bizane ku hemû zimanþêrîn
Li ser kîsê guhdarên xwe dijîn
Ji dendiyekî pennêr çêtir e, bo te guharekî zêrîn
Qijalk, li ber xwe ket û fedîkar
Sûnd xwar lê hebekî dereng, ku êdî xwe nede xapandin tucar
