Ez gazinan ji kîjanî bikim
Hidayet Karahan (Pîreka wî)
Car hebûn ku me pev diçinî. Wê gavê wî ji min re digot, “Xanim, min ji te re gotibû ku tekoþîna miletê min di ser her tiþtî re ye.”
Gava ku polîs dihatin da wî bigrin, ez gelekî bi wan re dixweyidîm. Lê Edîpî digot, “Xanim, eyb e, ev ciwanmêr mêvan in, tiþtekî îkramî wan bike.”
Min qet nedît, ew bi wan kesên ku dihatin wî bigrin re xeyidî. Wî her gav bi xweþî pêþwaziya wan dikir.
Gava dihat girtin û diçû hefsê, ew qasî rehet hereket dikir ku destê xwe radikir hewa û digot, “Silav!”
Tiþtên di derheqê wî û hevalên wî de di bîra min de maye ew e ku çûyina wî ya ji Stenbûlê ya ber bi Enqereyê ve ye. Wî ji min re gotibû ku min ji bona te dûrikek got, heval gelekî li ber ketin, Enwer Aytekîn giriya. Ez bawer dikim ku ew dûrik, “Ax gulim, gulim” bû. Wî ji dûrika “Derdim çoktur hangîsîne yanayim" jî gelekî hez dikir (Derdên min pir in, ez gazinan ji kîjanî bikim).
Hevalên wî digot ku Edîp gelekî sert e. Halbikî li malê gelekî milahîm bû. Wî ji ber mitînga Diyarbekirê gotibû ku cara pêþî min hin tiþtên muhîm gotin û ez ji ber wê jî bextewar im. (*)
(*) Wî ji ber axaftian di vê mitîngê de kiribû salûnîvekê ceza xwar û 9 mehan girtî ma.
Wergera ji tirkî: Enwer Karahan
